پهپادهای فیبر نوری FPV (نمای اول شخص) تصاویر و سیگنالهای کنترل پرواز را از طریق کابلهای فیبر نوری منتقل میکنند و به ارسال ویدیوی زمان واقعی- زمان کم-تأخیر، پایداری بالا و کنترل از راه دور دست مییابند. اصل کار آنها ترکیبی از ویژگیهای-سرعت بالا و ضد{5}}تداخل ارتباط فیبر نوری با فناوری کنترل پرواز هواپیماهای بدون سرنشین است. در زیر تجزیه و تحلیل دقیق از اصول اصلی آنها است:
ترکیب سیستم: کل سیستم از سه بخش اصلی تشکیل شده است: یک پهپاد مجهز به قرقره فیبر نوری، ماژول تبدیل فوتوالکتریک و دوربین FPV. یک ایستگاه زمینی مجهز به تجهیزات تبدیل فوتوالکتریک و یک کنسول کنترل. و کابل های فیبر نوری، معمولاً کمتر از 0.5 میلی متر قطر دارند که ترکیبی از مقاومت کششی و سبک وزن هستند.
گردش کار: در حین پرواز، پهپاد به طور همزمان کابل فیبر نوری را آزاد می کند و فیلم پرواز و داده های وضعیت خود را به سیگنال های نوری تبدیل می کند تا به ایستگاه زمینی ارسال شود. به طور همزمان، دستورات کنترلی را از ایستگاه زمینی به صورت سیگنال نوری دریافت می کند. کل انتقال متکی به یک کانال اپتیکال بسته است که هیچ سیگنال فرکانس رادیویی به بیرون تابش نمی کند و در نتیجه ثبات لینک انتقال بسیار بالایی دارد.
